ON EST PARTI! Een nieuw leven beginnen in Frankrijk.

Monthly Archives: June 2013

You are browsing the site archives by month.

De eeuwige jachtvelden

Het regent en waait als we Jozef naar de eeuwige jachtvelden begeleiden. Gevolgd door mannetjes van dun papier en een streepje muziek. Vooraleer Jozef de vallei  invliegt maakt hij nog een kleine draaibeweging rond Bert en dan, zoef, weg is hij.  Voor altijd zo vrij als een vogel en toch dicht bij ons.

Ik verwacht me aan treurnis en neerslachtigheid maar we stromen over van energie en daadkracht. Werk en schoolwerk inhalen. Redden wat er te redden valt in de moestuin want ook hier was het te lang koud. Onze berg gaat men te lijf met grof geschut. Er wordt een grote hap uitgesneden zodat we er kunnen kamperen tijdens de zomer en dan we stuiten op een kleine bron. En dat is heerlijk nieuws want het wordt warm en er is nog geen water op onze grond. We zeulen met emmers en gieters water uit een klein beekje naar boven. Beelden uit de film ‘Manon des Sources’ flitsen voor mijn ogen. Even zie ik in Jacky de perfecte muilezel, zo groot en struis als ze nu is. Jacky die na haar laatste zwangerschap dringend op dieet moet maar op onverklaarbare reden maar niets afvalt. Tot we ontdekken dat ze overal haar restjes eten krijgt: ze smult mee uit de potten van Bernadette, kent alle bakjes met poezeneten uit de buurt en graaft overal haar verborgen schatten op die ze opzij had gelegd voor barre tijden. Zo ook een volledig nog ingepakte kaas, gestolen bij Hanne en Jonas om deze nadien rustig te kunnen degusteren.

Ik vertrek met Gust naar Brussel om papa te bezoeken. Gust de kleine Mowgli voor wie de stad één grote speeltuin is bezorgt me geregeld een kleine hartstilstand. Hij rent van hier naar daar. Begrijpt het nut niet van verkeerslichten noch het gevaar van straten vol auto’s. Hij klimt overal op en onder. Roept en wijst naar ziekenwagens en vliegtuigen en staart vol ontzag naar politie agenten en hun wapens. Hij is zo gewoon van overal in de natuur te kunnen plassen dat hij dikwijls weigert om een toilet te gebruiken. Als noodoplossing mag hij plassen in de bloempotjes op papa’s terras. Drie verdiepingen hoog in hartje Brussel druppelt zijn pipi van terras op terras naar beneden.

Als ik mijn vader zie dan voelt het alsof ik een stomp in mijn maag krijg en mijn hart er wordt uitgerukt. Papa verliest woorden en beschrijft het zelf alsof hij steeds de trein mist. Ze ontglippen hem en verdwijnen voor altijd in de stilte. Ik vraag me af hoe het leven is in een hoofd met steeds meer gaten en in een lijf dat stilaan versteent. Er resten enkel nog eilandjes  van helderheid waar hij af en toe op aanspoelt terwijl hij ronddobbert op een grote oceaan van flarden herinneringen en vage gedachten. Niets hangt nog samen. Diep in zijn hoofd zijn er fossielen van onvoorwaardelijke liefdes en oude grotten met rotstekeningen van de mooiste momenten uit een mensenleven. Deze dingen doorstaan de tand des tijd, de orkanen en stormen van een aftakelend lichaam. Deze lichtjes van liefde zijn het enigste dat nog telt. Want uiteindelijk wordt de navelstreng met kinderen en geliefden nooit echt doorgeknipt, hij verplaatst zich gewoon van de buik naar het hart.

JOZEF:

 IMG_8117 IMG_8113 DSCN2462 DSCN2461 DSCN2457 DSCN2456 DSCN2452 DSCN2443 DSCN0001_2

 

CHEZ BERNADETTE:

IMG_3910

WORK IN PROGRESS:

 

IMG_3967 IMG_3975 IMG_3248 IMG_3236 IMG_3898IMG_3252IMG_3255